ทุกวันธรรมดา

posted on 30 Jun 2012 14:14 by traweller
ฉันหายไปไหน..
 
ฉันไปบริจาคเลือด
เจอคนมากมายทุกครั้ง และก็สงสัยทุกครั้ง
คนมากันขนาดนี้ทำไมเลือดสำรองถึงไม่เคยพอเลยนะ
คนให้ว่าเยอะแล้ว คนรับคงจะยิ่งเยอะกว่า
เยอะเป็นสามเท่า สี่เท่า สิบเท่า
ฉันไม่รู้ตัวเลขจริงหรอก
 
คุณพยาบาลให้ยาบำรุงมาสองถุงอีกตามเคย
อ๊าก ฉันเกลียดการกินยาที่สุด
ยาบำรุงเลือดเป็นหนึ่งในไม่กี่ยาที่ฉันยอมกิน
เพราะฉันอยากบริจาคเลือดทุกๆ สามเดือนนี่นา
 
ฉันไปตัดผม
ไม่ได้เข้าร้านดีๆ มานาน ให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่
ช่างพูดจาดีมาก จับผมเบามาก
ฉันบอกว่าตัดตามใจช่างเลยค่ะ
แต่สุดท้ายมันก็ออกมาคล้ายทรงเก่า
ที่บ้านฉันไม่มีใครรู้เลยว่าไปตัดมาแล้ว
ช่างบอกว่าผมไม่เสีย ไม่ต้องตัดเยอะหรอก เสียดาย
ฉันก็อือ.. ตามใจช่างค่ะ
แต่ตอนนี้ฉันอยากผมสั้นแล้ว..
 
ฉันไปดูคอนเสิร์ต
ยืนมันตลอดสามชั่วโมงครึ่ง ทำไปได้ยังไง
แถมงานเลิกก็หารถไม่ได้
พลาดรถไฟฟ้าเที่ยวสุดท้าย
ต้องนั่งแท็กซี่กลับบ้านตลอดทาง เสียดายตังค์ชะมัด
แต่ก็เป็นคอนเสิร์ตที่ดีจริงๆ
 
ฉันไปร้านกาแฟที่หอศิลป์
ร้านน่ารักมากๆ เจ้าของร้านอัธยาศัยดี และกาแฟก็อร่อยด้วย
ถ้าเขาหาพนักงานพิเศษเมื่อไรฉันจะรีบสมัครทันที
แม้ว่าคำว่า "พนักงานพิเศษ" มันเหมาะกับวัยเรียนมากกว่าก็เถอะ
 
ฉันไปงานแต่งงาน
แล้วก็รู้สึกว่าเออ ช่างเป็นงานที่สิ้นเปลือง
ทำไมแค่จะใช้ชีวิตร่วมกันต้องมาเสียตังค์เยอะขนาดนี้
เอาไปซื้อของเข้าบ้านหรือซื้ออะไรอร่อยๆ กินยังดีกว่าซะอีก
แค่ซุ้มดอกไม้หน้างานก็ปาเข้าไปเป็นหมื่นแล้ว
ไม่เข้าใจ
 
ฉันยังมีความสุขกับหมา แมว และของกิน
ฉันมีความสุขดีกับหน้าร้อน โดยเฉพาะในวันฝนตก
ฉันยังใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยเหมือนเดิม
เรื่อยเปื่อย ราบเรียบจนไร้เรื่องเล่า
 
ก็แค่คิดว่าฉันควรจะกลับมาเขียนบล็อกบ้าง
..
 
และตอนนี้ฉันก็กลับมามากมายเรื่องเกาหลีอีกแล้ว
อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้ของปีที่แล้วฉันอยู่ที่นั่น
กลับไปอ่านโน้ตที่จดไว้ก็ขำๆ ชวนให้คิดถึง
เพื่อนที่เมืองไทยถามว่าเมื่อไรจะไปเกาหลีอีก
เพื่อนที่เกาหลีก็ถามว่าเมื่อไรจะมาเกาหลีอีก
ส่วนปลาหมึกบอกว่ากลับมาสิ ..เหอ
ฉันสติแตกไปหลายวันเลยล่ะ
กลับมา กับ มา มันต่างกันนะ
หรือฉันแค่คิดไปเองว่ามันต่าง
 
ก็ยังคงหาทางและหาทุนต่อไป
ปีนี้ไม่พลาดสอบวัดระดับแน่นอน มันอาจช่วยให้อะไรๆ ง่ายขึ้น
มีใครหลายคนคอยช่วยเหลือและให้กำลังใจว่าฉันต้องทำได้สิ
น่าแปลกใจว่าเขาเห็นอะไรในตัวฉันกันนะ ในเมื่อฉันไม่เห็นอะไรเลย..
 
ก็หวังว่าจะได้ไป
ถึงไม่ได้ทุน อย่างน้อยได้ไปเที่ยวก็ยังดี

Comment

Comment:

Tweet

ฉันไปงานแต่งงาน
แล้วก็รู้สึกว่าเออ ช่างเป็นงานที่สิ้นเปลือง
ทำไมแค่จะใช้ชีวิตร่วมกันต้องมาเสียตังค์เยอะขนาดนี้
เอาไปซื้อของเข้าบ้านหรือซื้ออะไรอร่อยๆ กินยังดีกว่าซะอีก
แค่ซุ้มดอกไม้หน้างานก็ปาเข้าไปเป็นหมื่นแล้ว
ไม่เข้าใจ <<<<< คิดเหมือนกันเลยพี่ แค่จดทะเบียนพอได้ปะ เอาเงินไปเที่ยวเล่นดีฟ่าา ^^"

#6 By BelLTuba on 2012-07-12 18:00

@inthemoodforlove โอ คนละเล่มกันแฮะ
นึกออกละ ของพี่เต๋อชื่อ "ฮ่องกงกึ่งสำเร็จรูป" น่ะ
ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่เคยเจอจากคนเกาหลีคนอื่นเหมือนกัน
แต่ว่ากะว่าจะเลิกสนใจแล้วล่ะ

#5 By นักทางเดิน on 2012-07-06 04:45

ไม่รู้ว่าพี่เต๋อหรือเปล่า
hippoday น่ะ
กลับมา กับ มา ก็ต่างกันจริงๆสำหรับฉัน
แต่สำหรับคนเกาหลีแล้ว พูดคำว่า กลับมา จนเป็นปกติหรือเปล่านะ???

#4 By in the mood for love on 2012-07-03 14:46

พี่แนนทำได้ค่ะ สู้ๆ

"ฉันยังมีความสุขกับหมา แมว และของกิน" <<<<เป็นประโยคที่ตรงใจมาก ฮาาาา

#3 By -PK-> on 2012-07-01 23:39

พี่แนนทำได้ค่ะ สู้ๆ

"ฉันยังมีความสุขกับหมา แมว และของกิน" <<<<เป็นประโยคที่ตรงใจมาก ฮาาาา

#2 By -PK-> on 2012-07-01 23:39

ขอให้ได้ไปเกาหลีไวๆนะคะbig smile

#1 By L*Ourson on 2012-06-30 19:22